امام رضا عليه السلام هشتمين امام شيعه اثنا عشري است و پيامبر(ص) نام وي را به صراحت ذکر فرموده: علي فرزند موسي، فرزند محمد، فرزند علي، فرزند حسين، فرزند علي، فرزند ابوطالب که درود خدا بر همه آنان باد
کنيهاش ابوالحسن است
برخي از لقبهايش عبارتند از رضا، صابر، زکي، ولي
نقش انگشتريش: حسبي الله، يا به روايت ديگر ماشاء الله، لا قوة الا بالله
زادگاهش در مدينه به سال 148 هجري بود. يعني در همان سالي که جدش امام صادق(ع) در گذشت و اين نظر بيشتر علما و تاريخ نويسان است. 1
البته کساني هم هستند که ولادت امام رضا(ع) را در سال 153 هجري دانستهاند، مانند: اربلي در کشف الغمه، ابن شهرآشوب در مناقب، صدوق در عيون الاخبار هر چند که کلامش چندان صريح نيست، مسعودي در اثبات الوصيه، ابن خلکان در وفيات الاعيان، ابن عبد الوهاب در عيون المعجزات، و يافعي در مرآة الجنان
و نيز گفته شده که تاريخ تولد حضرت امام رضا(ع) سال 151 است. ولي به هر حال قول نخست از همه قويتر و مشهورتر است و دو قول اخير طرفدار بسيار کمي دارد
تاريخ وفات امام رضا(ع)، بنا به گفته علماي و مورخان بزرگ، سال 203 هجري در طوس بوده است
: پينوشتها
مانند: شيخ مفيد در ارشاد، شبراوي در الاتحاف بحب الاشراف، کليني در کافي، کفعمي در مصباح، شهيد در دروس، طبرسي در اعلام الوري، فتال در روضة الواعظين، صدوق در علل الشرايع، تاج الدين محمد بن زهره در غاية الاختصار، ابن صباح مالکي در الفصول المهمة، اردبيلي، در جامع الرواة، مسعودي در مروج الذهب هر چند که در کلامش ابهامي است، ابو الفداء در تاريخ خود، گنجي شافعي در کفاية الطالب، ابن اثير در کامل، ابن حجر در صواعقش، شبلنجي در نور الابصار، بغدادي در سبائک الذهب، ابن جوزي در تذکرة الخواص، ابن الوردي در تاريخ خود، که از تاريخ غفاري و نوبختي نيز نقل کرده. عتاب بن اسد نيز ميگفت که گروهي از اهل مدينه را شنيده که همين مطلب را ميگويند. غير از اين افراد، تعداد بسياري ديگر نيز ميباشند
